Posts

Showing posts from November, 2014

సంభాషణ రేఖ

ప్రతి ఉదయం పిచుక ముక్కుతో సూర్య కిరణం కిటికీ అద్దం మీద చప్పుడు చేస్తుంది సరిహద్దులంచున నిల్చున్న నిర్వాసితుల్లా పిచుక,నేను పలకరించుకుంటాం అరి కాళ్ళల్లో గుచ్చుకున్న ముల్లు అద్దంలో చూపై నిలుస్తుంది ఎర్ర గులాబి లా ఉదయం విచ్చుకుంటుంది ఎప్పటికి చెరగని రేఖా చిత్రాల్లా పాత ఊసులు కొత్తగా చిరుగించుకుంటాయి మాయని గాయాల్ని జ్ఞాపకం చేసి తిరిగి పిచుక ఎదురుగా వున్న కరెంటు తీగ పైన కుర్చుని అటు ,ఇటు తలాడిస్తూ గాలితో కబుర్లు చెప్పుకుంటుంది నేనుకిటికీ అద్దంలో నా మొహాన్ని అరచేతి కళ్ళరేఖలతో తడుముకుంటూ నిలిచిపోతా పెనవేసుకున్న వెంటనే తెగిపోయే గాలి పటం దారం లా మా చూపులుగర్భసంచి మార్పులో విడిపోయిన మట్టి పిండం లా రేఖా మాత్రా స్ధానంలో అజ్ఞానుతులుగా ఒకే ఉదయాన్ని ,ఒకే రేఖ పైన రెండు కోణాల్లోఒకే సారి అవిష్కరిస్తు, సరిహద్దుకిటికీ రేఖల  ఇనుప కంచలో వేలాడుతాయి ప్రతి ఉదయం,.. కోడికూతతోపొడవదు

మనమెవరం ?

ఒకరితో ఒకరు కలవలేక కరచాలనంతో గొంతులు నులిమేస్తాం
కలిశామన్న భ్రమతో పడుకుంటాం
ఇటుక ముక్కల దేహంలో గాలివాటాన్ని హత్తుకునే గాలి పురుగులం
గాలిలో నీటిలో ప్రయాణించే ఆలోచనలకు దాపరికాలుండవు సముద్రంలో ఒదిగిపోయిన వూసుకు ఊహలుండవు
ఉప్పునీటి శవ యాత్రలకు ఉప్పెనలుండవు
తడి తెలియని వేర్లకి అబద్ధమైతేనేమి నిజమైతేనేమి
ఏ అరమరికలు లేకుండా నిద్రవాటికలో ఎవరి ఖాళీలను వారు పూరిద్దాం దారి,తెన్నూ లేని మృత్యువుకి బాటలవుదాం ఎవరైతేనేమి... ?
(1997)